Pahibalo: Tingala mo no gabisaya ko? Magbisaya najod ko oy kay gikapoy najod kog english² jod bai! Ahaka! Pwede raman diay mag bisaya, ulahi nako na orient HAHAHA 😂 Pero english² pod ko ginagmay oy kay abi palang mediocre hahaha. 😂😂

So today, I’d experience the MOST ENORMOUS ACTIVITY I had experience in my entire life. Yes! You read it right! MOST ENORMOUS ACTIVITY IN MY ENTIRE LIFE jod sya (capsloack jod para intense!). Kanang feeling nga mura kog naa sulod sa PBB House where in naa mi task nga dapat mahuman para makadawat ug reward. Oo enormous sya because dili lang sya usa ka simple nga outdoor activity. Thrilling kaayo jod because kailangan pa kang mag libot² sa syudad sa Iligan para makuha imong reward. Char kayo diba! 😂 Pang PBB na, pang STAR HUNT pa! 😊

Related diay ni syas amoang WORDPRESS activity guys. Since kami ang napilaan nga TOP 15 sa pinaka chada na wordpress naa mi reward but getting your reward is not that easy because you have to overcome first the challenge. And ang pangalan ani nga activity is the “TRIP TO PALAWAN SELFIE TOUR” wherein, kinahanglan mag take ka ug picture sa mga 20 kabouk nga nakalist sa papel that was given to us by our ICT Empowerment teacher, Sir Roger Vincent Nabua. 😊

Below is the list nga kailangan nimong macomplete.

Since nakita na ninyo ang list, I want you guys to take a peek sakong mga selfies each entry hehe. 🙋

So mao nato tanan guys. 😊 VERY BET KAAYO NGA ACTIVITY JOD AY! Yes kapoy, maulanan pajod ka, sagulan pajod ug singot, uhaw pajod, kana tanan worth it not because sa reward nga akong nakuha but sa memories and experience nga akong na gain jod with my squad pajod yay! 😍 Activity nga makaluya dili tungod sa hike but tungod sa segeg katawa HAHAHAHAHA 💖 Grabi ka unforgettable. After ani is nag roti diay mi guys kay gutom nd wala nako naka take ug picture kay lowbat nako.

All in all, GRABI KA AMAZING NGA ADVENTURE! 😍💖 Thank you Sir Vince ani nga activity. 😊Today is April 8, 2019 another day that is worth to be remember. 💖

Hindi mahirap sabihin na ang isang tao ay mas makasusulong sa buhay kung nagmula siya sa tahanang may pagmamahalan at suporta. Maraming tao ang nagtatagumpay pa rin bagama’t di-gaanong-maganda ang sitwasyon ng pamilyang kanilang pinagmulan, ngunit ang matugunan ang ating mga pangunahing pangangailangan, mabatid na mahal tayo ng ating mga magulang at kapatid at matuto ng mga aral sa buhay sa tahanan ang mas nagpapadali sa pagharap natin sa mga hamon sa araw-araw nating buhay. At sila ang syang pangunahing dahilan kung bakit nagiging madali para sa akin ang harapin ang anumang hamong dumating sa aking buhay. Sila ang aking pamilya. Mga taong nasisilbing “comfort zone” ko sa twing may problema akong kinakaharap. Kapag sila ang nasa aking paligid, kampante at komprtable ako. Komportableng gumawa ng mga bagay na gusto kong gawin dahil hindi ka nila hahamakin. Komportableng ipakita ang totoo kong pagkatao dahil tatanggapin ka nila ng buong-buo. Komportableng ipakita ang aking mga kakayahan dahil handa silang ako’y palakpakan. At komportableng ipakita din aking kahinaan dahil handa silang ikaw ay punan.

Kung inyong mapapansin, wala ang Papa namin sa larawang ito. Wala dahil iniwan nya kami at sumama sa ibang babae. Kasabay ng pag iwan nya sa amin ay sya ding pag-iwan nya ng kanyang responsibilidad bilang isang haligi ng tahanan. Malungkot. Oo at lalong naging mahirap. Ngunit gayunpaman, hindi ito naging dahilan upang tuluyan naming wasakin ang aming pamilya. Sa halip ay mag naging matatag ang aming samahan bilang isang buong pamilya. Masaya ang aming pamilya, si Mama ay laging maunawain at masipag na ilaw ng aming tahan. Wala man kaming Papa, may Ate naman kaming nagsisilbing haligi nang aming bahay na syang kaagapay ni Mama sa pang araw-araw na gastusin at gawain. 8 kaming magkakapatid, magulo, maingay ngunit puno ng saya. Oo mahirap lang kami, minsan isa o dalawang beses lang kaming makakain sa isang araw pero hindi kailanman ito naging rason para kami ay susumuko. Sa halip ay ito ang tumulak sa amin na magpursige at nag aral ng mabuti kasabay ng matatag na pananalig sa Diyos.

Ito ang aking pamilya, pamilyang nagsikap na magkaisa sa kabila ng kalungkutan. Pinatibay kami ng pagmamahalan sa kabila ng kahirapan. Nagtagumpay kami dahil sa pagtutulungan. Patuloy kaming tumatatag dahil sa pamamatnubay ng Diyos. Sila ang aking mga kayaman na kailan man ay hinding-hindi ko kayang palitan. 💖

• 

• 

• 

Self confidence is a super power. Once you start to believe in yourself, magic starts happening. And so here comes my magic! ✨The outcome of believing in myself that I can draw even though I’m not expert in drawing. 😂 #CharLang #BlackMagic😂

Tunay na nakapagpapaligaya ang magkaroon ng isang kaibigan. Sa mga pagkakataong ika’y malungkot at nag-iisa ang isang kaibigan ay nariyan para ikay damayan. Katulad na lang ng ilan na naglalaan ng panahon upang makasama lang ang kanilang kaibigan. Sa mga pangyayaring hindi kanais-nais, kaibigan pa rin ang nagbibigay ng ligayang kay tamis. Sa mga pagkakataong ika’y nag-aakalang katapusan na ng mundo, ang isang kaibigan ay siyang nagbibigay lakas para wag sumuko. Nagpapatawad din sila ng walang pakundangan kung ika’y nagkaroon ng kasalanan. Ang ilang mga ‘di pagkakaunawaan ay agad-agad naaayos at nagagawan ng paraan.

Sila ang aking mga kaibigan. Mas kilala kami bilang MARUPOK SQUAD sa paaralan. Ooops! Hindi kami mga gangster o grupo ng mga kabataan na may aabangan sa labas ng paaralan para pagtrippan. At mas lalong hindi din kami yung grupo ng kabataan na puno ng kabisyohan at kabulastugan. Kami ay mga studyante na nagkakilala sa loob ng isang klase. Nabou kami dahil sa paniniwalang kami ay makakabou ng magandang samahan.

Madalas nyo kaming nakikitang palaging nakatawa, palaging nagjojoke, palaging nag ba-bandjing² (daw), yung tipong happy go lucky lang. Pero sa totoo lang, kami ay may hangaring makatapos talaga ng pag-aaral. Bilib talaga ako sa mga taong to dahil kahit na anong problemang dumating sa bawat isa sa amin, matatanaw mo talaga ang kamay ng bawat isa para tulungan ka.

This song entitled “Sinta” is my favorite among OPM Songs. Why? Simply because it was the song we used to sang together with my Papa. Eto yung kantang kahit niluma na nang panahon, kailan man ay mananatiling sariwa padin para sa akin. Eto yung pinaka unang kantang natutunan at namemorize ko dahil kay Papa. Tandang-tanda ko pa nung mga panahong buo pa ang pamilya namin na kung saan ginagawa naming libangan ang Karaoke. Hindi magiging kumpleto ang sayahan kung hindi kami nagdu’duet ni papa ng kantang Sinta. At sa tuwing may inuman sa bahay sina Papa at ang kanyang mga barkada, ramdam na ramdam ko kung gaano sya kaproud sa akin dahil daw sa edad kung sais, naaabot ko na daw ang mga mahahabang nota nito. Ang mga barkada nyay pumapalakpak sa amin, tapos si papa panay sabi ng “Anak ko yan! Anak ko yan!”. Ngunit ngayong malayo na kami sa isa’t-isa, iniwan nya man kami at sumama man sya sa ibang babae, sa pamamagitan ng kantang to pakiramdam ko ay katabi ko lang sya at sabay naming kinakanta ang Chorus nito. Ito din ang dahilan kung bakit hanggang ngayon, hindi ako nahihiyang kantahin ito sa mga videokehan kesyo, luma na daw, kanta daw ng mga matatanda, eh wala akong pakilam. Hindi naman nila alam ang kahulugan nito sa buhay ko. Kase, habang binibigkas ko ang mga liriko nito, unti-unti ding bumabalik ang mga magagandang ala-ala namin ni Papa na aking nalikom. 💑

• 

• 

It was one of those March days when the sun shines hot. Habang patarik ng patarik ang araw, ay sya ding pagtaas ng aming pananabik na makaligo sa isang malamig na paliguan na syang papawi sa mainit na temperaturang aming nararamdaman. Actually, there are so many falls, beaches and pools dito sa Iligan na pwede mong puntahan tuwing summer. Ngunit sa araw na yon, sa Tinago Falls ang aming destinasyon. It was my first time na makapunta at makaligo sa napagandang Tinago Falls. Hinding hindi ko nga makakalimotan ang unang beses kong pag apak sa more than 300 steps na hagdanang nandoon na syang nagdulot ng pag-uga ng aking mga tuhod hahaha. 😂 Oo nakakapagod but at the same time, nakakatuwa din. Sa pagdating ko dun, kitang-kita ko ang napakagandang kalikasang nilikha ng Panginoon para sa atin. Ang himig ng tubig na syang pumapatak sa naturang talon ay nagsisilbing magandang musika na nagbibigay ng magandang himig saking tenga. Ang mga berdeng halaman at punong kahoy na aking natatanaw sa paligid ng talon ay nagsisilbing magandang tanawin na tila, isang paraiso na kay sarap pagmasdan. Ang lahat ng paghihirap at pagod na aking naranasan sa tila walang hanggang hagdanan ay talagang sulit na sulit. Masayang masaya kami habang naliligo sa malakistal na tubig na nandoon. So to my readers, lagi lang pakakatandaan na walang shortcut sa maginhawang buhay. Kailangan muna nating dumanas ng hirap para marating ang ating inaasamsam na magandang bukas.

PS: As you head out to the sun, warm your mind with the crytalize water of Tinago Falls. It’s very worthy guys! 💖

Good evening! 🙂 My ICT teacher named Sir Roger Vincent Nabua asked us to create a petition regarding to the different societal problems in our surroundings. I choose to petition the “#SaveAngkas and Support the Regulation of Motorcycle Taxis in the Philippines” because I believe that Angkas should not be apprehended nor be suspended (their operations), not just the Angkas but also other bikers who made “habal-habal” as a source of income. They were very helpful to us especially the commuters. Motorcycles are very useful too us especially if we are running out of time going to our workplace, going to school or other places that we want to go in a rush.

It’s been 2 years since I lost this Holy Bible. I recieved this as a gift from my Filipino Teacher in 4th year, where I used to hang it on my bag pack for 2 years (since it does have keychain) and I feel so safe everytime it’s with me. But accidentally, I lost it. 💔 I’ve been for many stores and malls to find a replica of this but sad to say, I didn’t find one. Atleast I have a photo of it. #ForeverCherished